شخصیت خیالی

پند و اندرز دادن و نصیحت کردن اثر چندانی بر افراد ندارد و اغلب حوصله‌شان را سر می‌برد. بی‌اثرتر از آن سرکوفت زدن است و گوشزد کردن اشتباه‌ها با لحنی پر از سرزنش و ملامت. به جای آن می‌توانید یک نمایش کوتاه راه بیندازید، با عروسکی که شخصیت ثابت نمایش‌های کوتاه و البته نجات‌بخش شما است. 

چنین شخصیت و عروسکی در حقیقت به شما در مدل‌سازی رفتارهای مثبت و تبدیل تنش به یک فرصت آموزشی سرگرم‌کننده کمک می‌کند و حین بروز اختلاف نظر میان شما و فرزند/شاگردتان در نقش یک میانجی ظاهر می‌شود. 

بهتر است زمانی آرام را برای ایفای نقش شخصیت خیالی انتخاب کنید تا اثربخش‌تر باشد. البته با شناختی که از کودک دارید و فکر می‌کنید با به میان آمدن عروسک ناآرامی‌اش تخفیف پیدا می‌کند، می‌توانید نمایش کوتاه را همان موقع که اختلاف نظری رخ داده اجرا و کمی بعدتر به روش دیگری تکرارش کنید.

همچنین می‌توانید با اختصاص زمان معینی برای «نمایش عروسکی» رفتارهایی را که می‌خواهید در کودک نهادینه شود، به‌طور مرتب و مستمر در قالب رفتارها و کارهای عروسک مدل‌سازی کنید. 

برای این کار به عروسک با شکوهی نیاز ندارید؛ اتفاقن بهتر است عروسک را همراه با کودک بسازید، مثلن روی چوب بستنی یا قاشق یک‌بار مصرف نقاشی کنید و یک عروسک میانجی بسازید. آنچه اهمیت دارد بیان ارزش‌ها و رفتارهای مناسب به زبانی کودکانه و در قالب داستان از زبان عروسک است، به نحوی که کودک با عروسک هم‌ذات‌پنداری کند و دوستش داشته باشد.

مراقب باشید شخصیت خیالی‌تان به یک دانای کل که فقط لب به اندرز می‌گشاید تبدیل نشود!